ಟ್ಯಾಗ್: kannada poems

ಕವಿತೆ: ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ನೆಲವೊಂದೇ

– ಶಿವಮೂರ‍್ತಿ. ಹೆಚ್. ದಾವಣಗೆರೆ. ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಬಾಶೆ, ವೇಶಗಳು ಹಲವಿದ್ದರೇನು ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ನೆಲವೊಂದೇ ಜಾತಿ ಮತ ದರ‍್ಮಗಳು ಹಲವಿದ್ದರೇನು ಜಾತ್ಯತೀತ ಮನೋಬಾವದೊಲವೊಂದೇ ಬಾರತೀಯರ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಜೇನುಗೂಡಿಗೆ ಪರಕೀಯರ ವಕ್ರದ್ರುಶ್ಟಿಯ ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದಿತು...

ನೀರ ಮ್ಯಾಲಿನ ಗುಳ್ಳೆ

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ. ನೀರ ಮ್ಯಾಲಿನ ಗುಳ್ಳೆ ಹೊರಟೈತಿ ನೋಡ ಕುಡಿಯೊಡೆಸಿ ಹಸಿವಿರಿಸಿ ಕಾಣದೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡಿದೈತಿ ಮೋಡ ಯಾವ ದೂರದ ತೀರ ತಿಳಿಯದು ಬಲು ದೂರ ನಗುನಗುತ ಸಾಗೈತಿ ಹೊತ್ತು ತುಸು ಬಾರ...

ಕವಿತೆ: ನಾ ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ ಕವಿತೆಯಾ

– ವಿನು ರವಿ. ಸದ್ದಿರದೆ ಸುಳಿದಾಡುತ ತಣ್ಣಗೆ ಕಾಡುವ ತಂಗಾಳಿಯೇ ಮೋಡಗಳ ಮರೆಯಲಿ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಡುವ ಹೊಂಬಿಸಲೇ ಕಂಪಿಂದಲೇ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಿರಿವ ಹೂಗಳೇ ಬಯಲೊಳಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಅವಿತು ಮದುರವಾಗಿ ಹಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಗಳೇ ಶಬ್ದಗಳಲಿ ತಡಕಾಡಿದ...

ಕವಿತೆ: ಜೀವನ ಪಯಣ

– ಶ್ಯಾಮಲಶ್ರೀ.ಕೆ.ಎಸ್. ಜನನಕ್ಕೊಂದು ಊರು ಮರಣಕ್ಕೊಂದು ಸೂರು ನಡುವೆಯಿದೆ ಜೀವನ ಯಾನ ಸಾಗುತಿಹುದು ಬಾಳಿನ ಪಯಣ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಹೋರಾಟ ದಿನವೂ ಹಾರಾಟ ಪರದಾಟ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಮುನ್ನುಡಿ ಬಿನ್ನ ಬಿನ್ನ ಚರಿತ್ರೆಯ ಕೈಪಿಡಿ...

parisara

ಕವಿತೆ: ಗಿಡಮರಗಳ ಬೆಳೆಸೋಣ

– ಚಂದ್ರಮತಿ ಪುರುಶೋತ್ತಮ್ ಬಟ್. ಸುತ್ತಮುತ್ತ ವಿದವಿದ ಗಿಡಮರಗಳ ಬೆಳೆಸೋಣ ನಗುತಾ ನಗುತಾ ದಿನನಿತ್ಯ ನೀರನು ಎರೆಯೋಣ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಲಾಲಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿ ರಾಗದಿ ಪೋಶಿಸೋಣ ದೇವರ ಗುಡಿಯಂತೆ ಪರಿಸರವನು ಶುದ್ದಗೊಳಿಸೋಣ ಪ್ರಾಣವಾಯು ನೀಡುತಿರುವ...

ಸರಕಾರಿ ಸ್ಕೂಲು, Govt School

ಕವಿತೆ: ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ

– ಶ್ಯಾಮಲಶ್ರೀ.ಕೆ.ಎಸ್. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ ಅಕ್ಶರಾಮ್ರುತವ ಉಣ ಬಡಿಸಿ ಅರಿವಿನ ಹಣತೆಯ ಹೊತ್ತಿಸಿ ತತ್ವ ಸಾರವ ಬೋದಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಮಂದಿರವೀ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ,ಇದು ನಮ್ಮಪಾಟಶಾಲೆ ಗುರುಗಳೆಂಬ ಜ್ನಾನ ಯೋಗಿಗಳು ವಿದ್ಯೆಯೆಂಬ...

ಒಲವು, ಪ್ರೀತಿ, Love

ಕವಿತೆ: ಪ್ರೇಮಗಾನ ಸುದೆಯ ಹೊನಲು

– ವಿನು ರವಿ. ರಾದೆ ನಿನ್ನ ಮನದ ತುಂಬಾ ಅವನ ನೆನಪೆ ತುಂಬಿ ಬರಲು ಮಳೆಯ ಮೋಡ ಕಣ್ಣ ತುಂಬಿ ಗರಿಯ ಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿದಂತೆ ನವಿಲು ಅರಳಿತೇನು ಮೋಹದೊಲವು ಬಾವ ಜೇನು ಸೋಕಿ ಕೊಳಲು...

ಮನಸು, Mind

ಕವಿತೆ: ಶರದಿ

– ಶಂಕರಾನಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳ. ನಿಗೂಡ ಅಂತರಾಳದಿ ಸತ್ಯವ ಹುದುಗಿಸಿದೆ ಶರದಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಸ್ರುಶ್ಟಿಯನು ಒಡಲಾಳದಿ ಅಡಗಿಸಿದೆ ಶರದಿ ಹವಳ ಮುತ್ತು ರತ್ನ ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳ ನಿದಿಯಾಗಿದೆ ಸಮುದ್ರ ಮತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮ್ರುತವ ಹರಿಸಿದೆ ಶರದಿ ಮತ್ಸ್ಯ...

ಕವಿತೆ: ಅವಳಲ್ಲವೇ

– ಶಿವಮೂರ‍್ತಿ. ಹೆಚ್. ದಾವಣಗೆರೆ. ಹೆತ್ತವಳವಳಲ್ಲವೇ ಹೊತ್ತವಳವಳಲ್ಲವೇ ತುತ್ತಿಟ್ಟವಳವಳಲ್ಲವೇ ಮುತ್ತಿಟ್ಟವಳವಳಲ್ಲವೇ ಹಾಲುಣಿಸಿದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಲಾಲಿ ಹಾಡಿದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಜೋಲಿ ತೂಗಿದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಲಾಲಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಹಡೆದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಒಡನಾಡಿಯಾದವಳವಳಲ್ಲವೇ ನಡೆನುಡಿ ಕಲಿಸಿದವಳವಳಲ್ಲವೇ ಮನೆಯ ದೀಪವಳವಳಲ್ಲವೇ ಮನೆಯ ಬೆಳಗುವಳವಳಲ್ಲವೇ ಮನೆಗೆ...

ಕವಿತೆ: ಸಾವಿಗೇಕೆ ಅಂಜುವೆ

– ರಾಮಚಂದ್ರ ಮಹಾರುದ್ರಪ್ಪ. ದಶಕಗಳ ಬದುಕಿನ ಸಿಹಿ ಉಂಡು ಇಂದು ಸಾವಿಗೆ ಅಂಜುವುದೇಕೆ? ಬದುಕು ಕ್ಶಣಿಕ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುವೆ ಆದರೂ ಈ ದಿಟವನ್ನೇಕೆ ಮರೆಯುವೆ? ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವ ಸಾಯಲೇಬೇಕು ಇದೇ ಪ್ರಕ್ರುತಿಯ ನಿಯಮ ನೀ...