ಕವಲು: ನಲ್ಬರಹ

Ganja, ಬಂಗಿ, ಗಾಂಜಾ

ಕತೆ: ನಶೆ

– ಪ್ರಶಾಂತ ಎಲೆಮನೆ. “ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಇರುಳಿನಲೊಂದು ಅಮ್ಮನು ಕೆಲಸದೊಳಿರುತಿರೆ ಕಂಡು ಗೋಪಿಯು ಪುಟ್ಟುವು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದು ಬಾವಿಗೆ ಇಣುಕಿದರು” ಅಂತ ಏರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನ, “ಏಳ, ಆಡ್ಕ ಹೋಗ!” ಅಂತ ಓಡಿಸಿದ ಶಂಕರ. ಹೇಳಿದ್ದೇ ತಡ, ಕಾದಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಂತೆ ಚಿಟ್ಟೆ (ಕಟ್ಟೆ)ಯಿಂದ ನೆಗೆದು...

ನೋವೇ, ನೀ ಮೌನವಾಗಿ ಸುಡುವೆ…

– ವಿನು ರವಿ. ನೋವೇ, ನೀ ಮೌನವಾಗಿ ಸುಡುವೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ದಹಿಸುವೆ ಅಶ್ರುದಾರೆ ಹರಿಸುವೆ ನೀ ಪರಮ ಗುರುವಾಗಿ ಪಾಟ ಕಲಿಸುವೆ ಚಾಟಿ ಏಟು ಬೀಸಿ ಬದುಕಿನ ಪಾಟ ಕಲಿಸುವೆ ನೀ ಒಂಟಿ ಬಾವಗಳ ಅರ‍್ತ ಕಳೆಯುವೆ ದ್ವನಿಯ ಮುರುಟುವೆ ಒಲವ ಕಳೆಯುವೆ ನೀ ದ್ಯಾನಿಯಾಗಿ...

ಕವಿತೆ: ಅಂದು ಇಂದು

– ಸುರಬಿ ಲತಾ. ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಕರೆದ ನನ್ನಿನಿಯ “ಚಿನ್ನ ರನ್ನ” ನೆಗೆದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಾಚುತ್ತ ಮನ ಬರುವಾಗ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಬರನು ತರುವನು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ದಿಂಡನು ಚಂದಿರನ ಕಾಣುತಲಿ ಒಲವ ಸೂಸುವನು ನಕ್ಕರೆ ಅಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿ ನಡುವ ಬಳಸುವನು ವರುಶ ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗೆ ಮುದ್ದು ಕಂದಮ್ಮ ನಕ್ಕನು ತೊಟ್ಟಿಲೊಳಗೆ ಅತ್ತೆ...

ಕನಸ ಮರ ವಿಶ್ವಾಸದ ಗೊಬ್ಬರವಿಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತಿದೆ

– ಬರತ್ ರಾಜ್. ಕೆ. ಪೆರ‍್ಡೂರು. ಕನಸ ಮರ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಗೊಬ್ಬರವಿಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತಿದೆ, ಇತಿಹಾಸ ಸ್ರುಶ್ಟಿಸುವ ಬದಲು ಕರಗಿಹೋದ ಪುಟದಲ್ಲೇನೊ ಮನ ಹುಡುಕಿ ತಿರುಚುತ್ತಿದೆ? ಶಕುನದ ಹಕ್ಕಿಗೆ ದೇವರ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ ಮನ ಬಲಿತಿದೆ, ಕನಸು ಸೋಲುತ್ತಿದೆ! ಹಾಡುವ ಕೋಗಿಲೆಯ ಅರಿಯದೆ ಅದರ ಅಂದ...

ಕುಶಿಯ ತಂದಿತು ಸಂಕ್ರಾಂತಿ

– ಚಂದ್ರಗೌಡ ಕುಲಕರ‍್ಣಿ. ಹಸಿರು ಪೈರಿನ ತೆನೆಯು ತೂಗಿತು ನೆಲದ ಬಂಡನು ಸವಿಯುತ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಶಿಗಳುಂಡು ತಣಿದವು ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನೆಯುತ ಚಳಿಯದು ಕರಗಿ ಸರಿಯಿತು ಸೂಸು ಬಿಸಿಲನು ಚೆಲ್ಲುತ ರವಿಯ ಕುಡಿಗಳು ಚಾಚಿ ಮೆರೆದವು ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯ ಉಸುರುತ ಬರಡು ಬಾವದಿ ಚಿಮ್ಮಿ ಚೇತನ...

ಊರಿಗೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಬಂದೈತೆ

– ಶಾಂತ್ ಸಂಪಿಗೆ. ಹಸಿರಿನ ವನಸಿರಿ ಚಿಗುರೈತೆ ಸುಗ್ಗಿಯು ಅಂಗಳ ತುಂಬೈತೆ ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯು ಮುಗಿದೈತೆ ಊರಿಗೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಬಂದೈತೆ ಗಾಳಿ ಪಟವ ಹಾರಿಸಿ ನಾವು ಬಾನಿನ ಎತ್ತರ ಜಿಗಿದೇವು ಮನೆ ಮುಂಬಾಗ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸಿ ಸೀರೆಯ ಉಟ್ಟು ನಲಿದೇವು ಜೋಡಿ ಎತ್ತನು ಮೇಯಿಸಿ ಹೊಲದಿ...

ನಿನ್ನ ನಾನರಿಯಲು

– ವಿನು ರವಿ. ಅಗಾದ ಜಲರಾಶಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಿಲುಕದು ಅಳೆಯಲು ಬಾರದು ಮೇಲೆದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಒಳಗೆ ನೀಲಾಗಸವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸುವ ತವಕ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಚಂದಿರನ ಚೆಲುವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕದಿಯುವ ಪುಳಕ ಅಲೆ ಅಲೆಯೊಳಗೊಳಗೆ ಸರಿಸರಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಆಳಕಾಳಕೆ ಇಳಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಮುದ್ದಾಗಿ ಅವಿತು ಕುಳಿತ ಮುತ್ತುಗಳ ರಾಶಿ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದಾ...

ವರುಶ – ಅನಂತ ಕಾಲದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ!

– ಚಂದ್ರಗೌಡ ಕುಲಕರ‍್ಣಿ. ವರುಶ ಎಂಬುದು ಅನಂತ ಕಾಲದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ! ತಾಳಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿಯಲೇ ಬೇಕು ಕಾಲಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಗೆಜ್ಜೆ! ಚೇತನ ಜಡವು ಏನೇ ಇರಲಿ ನುಂಗಿಬಿಡುವನು ಕಾಲ! ತೈ! ತೈ! ತಕ ತೈ! ಹಾಕುವ ಸಾವಿನ ತಾಳ ! ಅನುದಿನ ಕ್ರುಶಿಯನು...

ಕಲೀಲ್ ಗಿಬ್ರಾನ್ ನ ಕತೆ: ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರತಿಮೆ

– ಪ್ರಕಾಶ ಪರ‍್ವತೀಕರ. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಮೆ ಇತ್ತು. ಅದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕೇಡಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಇವನ ಗಮನ ಅದರ ಕಡೆ ಇರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಈತನ...

ಮಕ್ಕಳ ಕವಿತೆ: ರೆಕ್ಕೆ ಇದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ

– ಚಂದ್ರಗೌಡ ಕುಲಕರ‍್ಣಿ. ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ರೆಕ್ಕೆ ಇದ್ರೆ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಸ್ಸು ಆಟೊ ಕಾಯುತಿರಲಿಲ್ಲ ಬೇಗನೆ ಬರಲು ಶಾಲೆಗೆ ಪುರ‍್ರಂತ ಹಾರಿ ಬರತಾ ಇದ್ರು ತಪ್ಪದೆ ಸರಿಯಾದ ವೇಳೆಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಮಡಚಿ ಕೂತಿರತಿದ್ರು ಸಾಲು ಸಾಲಿನ ಬೆಂಚಿಗೆ ಮರದ ಮೇಲೇ ಉಣತಾ ಇದ್ರು ಗುಬ್ಬಿ ಕೋಗಿಲೆ...