ನಲ್ಬರಹ

ನನ್ನ ಕವಿತೆ

– ಹರ‍್ಶಿತ್ ಮಂಜುನಾತ್. ಹೊಸ ಕವಿತೆಯೊಂದನ್ನು ಬರೆಯಲೇಬೇಕೆಂದು ಹೊರಟೆ ಪದ ಹೊಮ್ಮಿಸೋ ಕುಂಚಕ್ಕೆ ಕಾಡಿದೆ ಪದಗಳ ಕೊರತೆ ಇನ್ನೂ ಏನನ್ನೂ ಬರೆಯದ

ಕನಕನ ಅವ್ವ

–ಸಿ.ಪಿ.ನಾಗರಾಜ ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರುಶಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರಸಂಗವಿದು. ಊರ ಗವ್ಡರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾಲ್ಕಾರು ದಲಿತ

ಕಣ್ಣಿನ ಮಾತು

– ಹರ‍್ಶಿತ್ ಮಂಜುನಾತ್. ಸ್ವಪ್ನಗಳಾ ಹೊಸ ಕಾತೆಯನು ಕಣ್ಗಳಲೇ ತೆರೆದೆ, ಬಣ್ಣಗಳಾ ಹೊಸ ಲೋಕವನು ನೋಟದಲೇ ಬರೆದೆ. ಮನಸು ಮವ್ನಕ್ಕೆ ಜಾರಿದಂತೆ

ಕನ್ನಡನಾಡು

– ಹರ‍್ಶಿತ್ ಮಂಜುನಾತ್. ತಾಯಿ ಚಾಮುಂಡಿಯ ರಕ್ಶಣೆಯಲಿ ಕಿತ್ತೂರು ಚೆನ್ನಮ್ಮನ ಕಾವಲಲಿ, ಕವಿ ವರೇಣ್ಯರು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಗುರುತಾಗಿರುವ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯರು ವಿಶ್ವಾಸದ ಚಿಲುಮೆಯಾಗಿರುವ,

ಪೂರ‍್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ

–ತ.ನಂ.ಜ್ನಾನೇಶ್ವರ ಪೂರ‍್ಣಚಂದ್ರನಿಗೆ ಎಶ್ಟೊಂದು ಕಳೆಗಳು! ಬರೆವಣಿಗೆ, ಹೋರಾಟ, ಪರಿಸರ, ಬೇಟೆ, ವಿಜ್ನಾನ, ಪೋಟೋಗ್ರಪಿ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಗ್ರಾಪಿಕ್ಸ್,… ಒಂದೆ, ಎರಡೆ! ಅಪ್ಪನ

ಸೇರು ನೀ ನನ್ನ…

–ಜಗದೀಶ್ ಗವ್ಡ ಸಂಜೆ ಮಬ್ಬು ಕವಿಯಿತು ಬೀದಿ ದೀಪ ಬೆಳಗಿತು ತಂಪುಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಬರುವ ಸಮಯವಾಯಿತು ನೆರಳಲ್ಲಾದರು ಸರಿಯೆ