ಟ್ಯಾಗ್: ಕವಿತೆ

– ಅಮುಬಾವಜೀವಿ. ನೀನೊಂದು ಕವಿತೆ ಓದುತ ನಾ ಮೈಯ ಮರೆತೆ ಪದಗಳ ಏರಿಳಿತವೇ ನಿನ್ನ ಯೌವನದ ವೈಯಾರ ಪ್ರಾಸದ ಸಹವಾಸವೇ ನಿನ್ನ ತನುವ ಶ್ರುಂಗಾರ ಕವಿಯ ಬಾವವೇ ನಿನ್ನೊಡಲ ಜೀವವು ಸವಿಯೋ ಕಬ್ಬಿಗನಿಗೆ...

– ಶ್ರೀನಿವಾಸಮೂರ‍್ತಿ ಬಿ.ಜಿ. ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು ಮನವ ಹಿಡಿಯಿತು ಬಾಸು ನಾನೇ ಎಂದು ಕುಣಿಯಿತು ವಸ್ತು ಗಿರಾಕಿ ಎರಡು ನಾನೇ ಎಂದು ಬಾಳುಗೆಡೆದು ಹಸ್ತ ನುಂಗಿತು ಬದುಕ ಅಳಿಸಿತು ಮಸ್ತು ಜಾಲವ ಹೆಣೆದು ದಬ್ಬಿತು...

– ಪ್ರತಿಬಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್. ಮನಸ್ಸಿನ ಬಾವನೆಗೆ ಬೆಲೆ ಎಲ್ಲಿಹುದೋ? ಏಕಾಂಗಿ ಜೀವನದ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಂತಹ ಕನಸುಗಳು ಮೋಡ ಆವರಿಸಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದೆ ಮುಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬಂದಂತೆ ಕನಸುಗಳ ಚಿಲುಮೆ ಚಿಮ್ಮಿತು ಕನಸೆಲ್ಲಾ ನನಸಾಗಿ ನನ್ನ...

– ಅಜಯ್ ರಾಜ್. ನಾ ಕಂಡ ದಿನಗಳವು ಬೂರಮೆಯ ತಂಪು ಇಂಪಿನಲಿ ಶುಬ್ರ ಗಾಳಿಯ ಸುಮದುರ ಕಂಪಿನಲಿ ಬೆರೆತು, ರಮಿಸಿ, ಓಲಾಡಿದ ಮದುರ ನೆನಪುಗಳು ಆಕಾಶದ ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಬಿಳುಪಿನಲಿ ಸಾಲು ಮರಗಳಡಿ ಬುಗುರಿಯಾಡಿಸಿ...

– ಅಜಿತ್ ಕುಲಕರ‍್ಣಿ. (ಬರಹಗಾರರ ಮಾತು: ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಗಾರರ ಮಕ್ಕಳು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆದದ್ದು) ದುಂಡುಗಲ್ಲದ ಹುಡುಗ ಗುಂಡು ಮೊಗದ ಹುಡುಗ ಈ ಓಣಿಯಲಿ ಬಂದಿಹನು...

– ಚಂದ್ರಗೌಡ ಕುಲಕರ‍್ಣಿ. ವಿದ್ಯಾರ‍್ತಿನ ವಿಶಯ ನುಂಗಿತ್ತ ನೋಡವ್ವ ತಂಗಿ ವಿದ್ಯಾರ‍್ತಿನ ಕಲಿಕೆ ನುಂಗಿತ್ತ ಅಕ್ಶರಗಳು ಪದಗಳ ನುಂಗಿ ಪದಗಳನೆಲ್ಲ ವಾಕ್ಯ ನುಂಗಿ ನುಡಿಯನು ಅರಿತ ಜಾಣರನೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡ ನುಂಗಿತ್ತ ತಂಗಿ ಅಂಕಿಗಳನು ಸಂಕ್ಯೆ...