ಕವಲು: ನಲ್ಬರಹ

– ಸವಿತಾ. ಹರ ಹರ ಶಂಕರ ಅಬಯಂಕರ ನಟರಾಜ ನಮೋ ನಮಹ ನೀ ದಯಾನಿದಿ ನಾ ಪಾಮರ ಜೀವಿ ಸಾಕಿ ಸಲುಹಿ ನೀಡೆನಗೆ ಸುಕ ಶಾಂತಿ ಪುಣ್ಯ ಪಾಪದ ಹೊಳೆಯಲಿ ಪಾಪವ ಕೊಂದವ ನೀ...

– ಶ್ಯಾಮಲಶ್ರೀ.ಕೆ.ಎಸ್. ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಬಂದೈತೆ ಜನಪದ ಸೊಗಡನು ಹರಡೈತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸೊಬಗು ಸುಗ್ಗಿಯ ಹಿಗ್ಗು ಬೂಮಿಗೆ ತಂದೈತೆ ಸಗ್ಗ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸಿ ಬೆಲ್ಲವ ಕುಟ್ಟಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ನಗುನಗುತಾ ಬಾಳಿ ಎಂದೈತೆ...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಕನಸುಗಳ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದುಹೋದಂತಿದೆ ಮತ್ತೆ ಆ ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣದ ಕೊಡೆಯನ್ನು ತರುವೆಯಾ ಕೊಡೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಅನಾತ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿತಿಗಳಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ನಗಬೇಕಾಗಿದೆ ಮಳೆಗೆ ಜೀವ...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಅಂದು ನಾನು ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದೆ ಕೇಳಿದ ಕಿವಿಗಳು ಅಂದೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿವೆ ಕವಿತೆಗೆ ಅಂದೇ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಬ್ಬವೇ ಸಾವು ಇರದ ಜೀವ ಅದು...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಸುಳ್ಳಿನ ಪರದೆಯನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊದಿಸಿದರೆ ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ನಾನು ಬದಲಾಗಲಾರೆ ನನ್ನ ನಾಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಬರೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರೇನು ನನ್ನ ನಾಲಗೆಯಿಂದ ನೀವು ಅಂದಂತೆ ನುಡಿಸಿದರೂ ನಾನು ಬದಲಾಗಲಾರೆ...