ಟ್ಯಾಗ್: ಕವನ

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ನಾನು ಆಗಾಗ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ನೀನೇಕೆ ಇಶ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿರುವೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿನಗೆ ಎಶ್ಟೋ ಜಾಗವಿದೆ ಆದರೂ ನೀನು ಬರಿದೇ ಆಗಿರುವೆ ಒಂದು ನೆನಪಿನ ಕುರುವಿಲ್ಲ ಒಂದು ದುಕ್ಕದ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ ಯಾವುದನ್ನು...

– ಶ್ಯಾಮಲಶ್ರೀ.ಕೆ.ಎಸ್. ಶಿಶಿರನು ಅಡಿಯಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಬುವಿಯೇಕೋ ಮಂಕಾಗಿದೆ ಎಲೆಯೆಲ್ಲಾ ಉದುರಿ ಮರವೆಲ್ಲ ಬರಿದಾಗಿದೆ ಗಾಳಿಯೇಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ತೀಡುತಲಿದೆ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ತರಗೆಲೆಗಳು ಮಣ್ಣ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿವೆ ಬೋಳು ಮರದಲಿ ಕುಳಿತ ಹಕ್ಕಿಯ...

– ಸವಿತಾ. ಹರ ಹರ ಶಂಕರ ಅಬಯಂಕರ ನಟರಾಜ ನಮೋ ನಮಹ ನೀ ದಯಾನಿದಿ ನಾ ಪಾಮರ ಜೀವಿ ಸಾಕಿ ಸಲುಹಿ ನೀಡೆನಗೆ ಸುಕ ಶಾಂತಿ ಪುಣ್ಯ ಪಾಪದ ಹೊಳೆಯಲಿ ಪಾಪವ ಕೊಂದವ ನೀ...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಕನಸುಗಳ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದುಹೋದಂತಿದೆ ಮತ್ತೆ ಆ ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣದ ಕೊಡೆಯನ್ನು ತರುವೆಯಾ ಕೊಡೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಅನಾತ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿತಿಗಳಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ನಗಬೇಕಾಗಿದೆ ಮಳೆಗೆ ಜೀವ...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಅಂದು ನಾನು ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದೆ ಕೇಳಿದ ಕಿವಿಗಳು ಅಂದೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿವೆ ಕವಿತೆಗೆ ಅಂದೇ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಬ್ಬವೇ ಸಾವು ಇರದ ಜೀವ ಅದು...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಸುಳ್ಳಿನ ಪರದೆಯನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊದಿಸಿದರೆ ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ನಾನು ಬದಲಾಗಲಾರೆ ನನ್ನ ನಾಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಬರೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರೇನು ನನ್ನ ನಾಲಗೆಯಿಂದ ನೀವು ಅಂದಂತೆ ನುಡಿಸಿದರೂ ನಾನು ಬದಲಾಗಲಾರೆ...

– ಶ್ಯಾಮಲಶ್ರೀ.ಕೆ.ಎಸ್. ಇಳೆಯ ತೊಯ್ದ ಮಳೆಯೆಲ್ಲವೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಕುಳಿರ‍್ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ಬಂದು ಹೊಸ ರುತುಮಾನದ ಹಾಡನು ಹಾಡಿದೆ ಮುಗಿಲೆಲ್ಲಾ ಹಿಮದ ಶ್ರೇಣಿ ಹಸಿರ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಇಬ್ಬನಿ ರವಿಯ ಕಿರಣ ಸೋಕದೆ ನೀರವತೆಯ...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ *** ಬದುಕು *** ಸಾವಿರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದರೂ ದೈರ‍್ಯದಿಂದ ಇರಬೇಕು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಬದುಕು ಅನಿವಾರ‍್ಯವಲ್ಲ ಬಯಸದೇ ಬಂದ ಬಾಗ್ಯವಿದು ಗೆದ್ದು ಬದುಕು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ   *** ಆಸ್ಪತ್ರೆ...

– ಶರೀಪ ಗಂ ಚಿಗಳ್ಳಿ. ರಣ ಬೀಕರ ಶಸ್ತ್ರ ದಾಳಿಗೆ ಗಾಜಾ ನಲುಗಿದೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಲಗುವ ಕಟ್ಟಡಗಳು ದರೆಗುರುಳಿವೆ ಎಳೆಯರು ಉಸಿರಾಡಲು ವಿಶ ಅನಿಲ ತುಂಬಿದೆ ಕರ‍್ಕಶ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳ ಹ್ರುದಯ ಕಿವಿ ಹರದಿವೆ...

– ಶ್ಯಾಮಲಶ್ರೀ.ಕೆ.ಎಸ್. ದಟ್ಟಡವಿಯೊಳು ಬೆಳೆದ ದಿಟ್ಟ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ಪಟ್ಟು ಬಿಡದೆ ಬಿಲ್ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತ ಇವ ಅಪ್ರತಿಮ ಚಲಗಾರನು ಗುರುವಿನ ತಿರಸ್ಕಾರದಲ್ಲೂ ಅರಿವಿನ ನೆಲೆ ಕಂಡವನು ಗುರು ದ್ರೋಣರ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪೂಜಿಸಿ ನಿಶ್ಟೆಯಿಂದ ಕಲಿತವನು ಶಬ್ದವನ್ನು...