ಕವಿತೆ

ಚಂದಿರ ಬಂದನು

ಬಾನಿನ ಚಂದಿರ ಬಂದನು ಹೊರಗೆ ತೋಟದ ಅಂಚಿನ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಗೆ ಬಾನಂಚ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಪಂಚೆಯ ಉಟ್ಟು ಮುಗಿಲ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮದುಹಾಸ

ನಾ ವಸಿ ತಿಕ್ಲ

– ಬರತ್ ಕುಮಾರ್. ಹೊತ್ತಾರೆ ನಾ ಎದ್ದು ಮತ್ತಾರು ಕಾಣ್ದಂಗೆ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ನಾ ಹಾಕ್ಲ? ಏನ್ಮಾಡ್ಲಿ ಹೇಳು ನಾ ವಸಿ

ಬಿರಿಯುತಿದೆ ಬೆಳಗು

ಬುವಿಗಿಳಿದಿದೆ ಪನಿಪನಿಗಳ ಪರದೆ ಸವಿಗೊರಳುಸಿರಿನ ದನಿದನಿಗಳ ಶಾರದೆ ಹಸಿರೆಲೆಗಿದೆ ಎಳೆಬಿಸಿಲಿನ ಬಯಕೆ ಬನವಬರಸೆಳೆದಿದೆ ಕವಳದ ಹೊದಿಕೆ ಇಬ್ಬನಿಯು ಇಳಿದಿದೆ ಇಳೆಯ

ಸೆರೆ

ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ, ಮೇಲ್ಮೆಯಂತೆ ಹಿರಿಮೆಯಂತೆ. ಬಾಯ್ಗೆ ಬರ್‍ದಿಲ ಬಾನಹಾಲಂತೆ. ಹವ್ದೇ? ತೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡವಗೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಅದು ಅಮರ್‍ದಲ್ಲ, ಬಾನಾಚೆ ಇರುವಂತೆ ಕಾಂಬರ,

ಅವನೇ ಗಂಡು

ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಮೂಲ: ಪರ‍್ಹಾನ್ ಅಕ್ತರ್ ಎಲ್ಲರಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಶಶಿಕುಮಾರ್ ಯಾರ ಕಣ್ಣುಗಳು ದಿಟತನದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವವೋ, ಯಾರ ನಡೆವಳಿಕೆ ಕುಂದನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರ