ಕವಿತೆ

ಬಯಕೆಗಳ ಬಾಗಿಲ ತಟ್ಟಿ

– ರತೀಶ ರತ್ನಾಕರ ಮುಂಗುರುಳ ನೇವರಿಸಿ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿಟ್ಟು, ತಿಳಿಗೆನ್ನೆ ಜೋಡಿಯ ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಅವಿತಿಟ್ಟು, ಸಿಹಿಗಲ್ಲ ಇಳಿಮೂಗ ತುಸು ಪಕ್ಕ ಒತ್ತಿಟ್ಟು,

ಕಡಲ ಕರೆಯಲ್ಲಿ…

–ಪುಟ್ಟರಾಜು.ಕೆ.ಎಸ್. ಕಡಲ ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಬಾವನೆಗಳ ಬಾರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವೆ ನಾ ಒಡಲ ದುಕ್ಕದ ಅಲೆಗಳಲಿ ತೇಲುತ ಅಳುತಿರುವೆ ನಾ ಬಾ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ

ಸವಿಯೊಲವು

– ಆನಂದ್.ಜಿ. ಒಂದು ಮುಂಜಾವಿನಲಿ ಮಲ್ಲೆ ಮೊಗ್ಗೊಂದು ಹನಿಹನಿ ಇಬ್ಬನಿಯಲಿ ತಾನು ಹಿತವಾಗಿ ಮಿಂದು ಬಿರಿಯಲನುವಾಗಿಹುದು ಆ ರವಿಯ ಕಂಡು

ಮುಕ್ತಿಯಾ ಮನೆಕಡೆಗೆ

–ಪ್ರುತ್ವಿರಾಜ್ ಜಾರಿಹನು ದಿನಕರ ದಿನಗೂಲಿ ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಉದಯಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯನು ಹಾಡುತ ಚೆಲ್ಲಿಹುದು ಕೆಂಪು ಪ್ರಕ್ರುತಿಯ ಮಾಯೆಗೆ ಬಳಿದಿಹುದು ಮಾಯೆ

ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆ

–ಅ.ರಾ.ತೇಜಸ್ ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗಿಹುದು ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆ ದೂರದವರೆಗೂ, ಕಾಣದವರೆಗೂ ದೇಶದ ಅರಾಜಕತೆ, ಬ್ರಶ್ಟತೆ, ಕೋಮುವಾದಗಳ ಪ್ರತಿನಿದಿಸುವ ಆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ..

ಕನಸು-ಮನಸು

– ಬರತ್ ಕುಮಾರ್. ಕನಸು ಕಡಲಾಚೆಗೆ ಎಳಸುತ್ತಿದೆ ಮನಸು ಮಣ್ಣನೇ ಬಯಸುತ್ತಿದೆ ಕನಸು ಮುಗಿಲ ಹೆಗಲೇರಿದೆ ಮನಸು ಮನೆಯ ಮುಂಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಇದೆ

ನೀನಿರದೆ…

–ಕೆ.ಪಿ. ಬೊಳುಂಬು ನೀನಿರದೆ ಕನಸುಗಳ ನಾನೆಂತು ನೇಯಲಿ ನೀನಿರದೆ ಬದುಕನ್ನು ನಾನೆಂತು ತೇಯಲಿ ನೀನಿರದೆ ಬೆಳ್ಳಿ-ತಾರೆ ಅದೆಂತು ಹೊಳೆವುವು ನೀನಿರದೆ