ಕವಿತೆ

ನಾ ಕಾಣದ ಲೋಕ

ನಾ ಕಾಣದ ಲೋಕ; ತೆರಕೊಂಡಿತಿಂದು ಇಲ್ಲಿ, ಕಂಡಿರದ ಮಾಟಗಳ ಕೊಡಮಾಡಿತು. ಎಲ್ಲೋ ಒಮ್ಮೆ ಕಂಡ ಹಾಗೆ; ಕಂಡು ಮರೆತು ಹೋದ

ವ್ಯವಸ್ತೆ

ಸಬೆ ಸೇರಿದವು ನಾಯಿ ಬೆಕ್ಕುಗಳೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಹಿರಿಮೆಯೆ ಹೇಳಿಕೊಳಲೆಂದೆ ಬೆಕ್ಕು ನಾಯಿನ ಜರೆಯಿತು: ’ಎಂಜಲು ತಿನ್ನುವ ಕೊಳಕ ಮಾಡಿರುವೆಯಾ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ

ಚಂದಿರ ಬಂದನು

ಬಾನಿನ ಚಂದಿರ ಬಂದನು ಹೊರಗೆ ತೋಟದ ಅಂಚಿನ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಗೆ ಬಾನಂಚ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಪಂಚೆಯ ಉಟ್ಟು ಮುಗಿಲ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮದುಹಾಸ

ನಾ ವಸಿ ತಿಕ್ಲ

– ಬರತ್ ಕುಮಾರ್. ಹೊತ್ತಾರೆ ನಾ ಎದ್ದು ಮತ್ತಾರು ಕಾಣ್ದಂಗೆ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ನಾ ಹಾಕ್ಲ? ಏನ್ಮಾಡ್ಲಿ ಹೇಳು ನಾ ವಸಿ