ಹೂವು

ಕವಿತೆ: ಮಣಿಹಾರ

– ಕಾವೇರಿ ಸ್ತಾವರಮಟ. ಮಣಿಹಾರ ಮಾರುವಾಕಿ ಬದುಕ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ ಮುದುಕಿ ಬಡತನದ ಜೊತೆ ಬಡಿದಾಡಿದಾಕಿ ಸಾರಲು ಬಂದಿಹಳು ಜೀವನದ ಸಾರ

ಸಂಜೀವಿನಿ ಜೇನು

– ಸಂಜೀವ್ ಹೆಚ್. ಎಸ್.   ವಸಂತ ರುತು ಅಂದ್ರೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಯುಗಾದಿ, ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ, ಚಿಗುರೊಡೆದು ಹಸನಾಗಿ ಕಾಣುವ ಮರಗಳು.

ಶಾಲಾಗೀತೆ ನೀಡಿದ ಸಮನ್ವಯ ಕವಿಗೊಂದು ಸಲಾಂ

– ಪ್ರಿಯದರ‍್ಶಿನಿ ಶೆಟ್ಟರ್. ನಾನು ದಾರವಾಡದ ಶಾಂತಿಸದನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ. ಆಗ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿದ್ದ ಸಿಸ್ಟರ್ ಐರಿಸ್

ಕವಿತೆ: ಹೆಂಗ

– ಚಂದ್ರಗೌಡ ಕುಲಕರ‍್ಣಿ. ಬೀಜದಿ ಹೆಂಗ ಅಡಗಿ ಕೂತಿದೆ ದೊಡ್ಡ ಬಿಳಲಿನ ಆಲ ಮಣ್ಣಿನ ಆಸರೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಹಬ್ಬಿಸಿ ಬಿಡುವುದು

‘ಕಲ್ಮಿಯಾ ಲ್ಯಾಟಿಪೋಲಿಯಾ’ – ವಿಶವೇ ಇದರ ಹೆಗ್ಗುರುತು!

– ಕೆ.ವಿ.ಶಶಿದರ. ಕೋಮಲತೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರೇ ಹೂವು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹಲವು ಗುಣಲಕ್ಶಣಗಳನ್ನು ಹೂವು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಕವಾದದು ಮಕರಂದ ಹಾಗೂ

ದುಂಬಿ ನಾನಲ್ಲ

– ಹಜರತಅಲಿ.ಇ.ದೇಗಿನಾಳ. ಮಕರಂದ ಹೀರಲು ಹೂವಿಂದ ಹೂವಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಗುವ ದುಂಬಿ ನಾನಾಗಲಾರೆ ನನ್ನ ಸಕಿಯೆಂಬ ಸೂರ‍್ಯಪಾನದ ಹೂವ ಸಕ್ಯವನು ಮರೆತು