ಟ್ಯಾಗ್: ಕತ್ತಲು

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಅಂದು ನಾನು ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದೆ ಕೇಳಿದ ಕಿವಿಗಳು ಅಂದೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿವೆ ಕವಿತೆಗೆ ಅಂದೇ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಬ್ಬವೇ ಸಾವು ಇರದ ಜೀವ ಅದು...

– ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ. *** ದಾವಂತ *** ನಾನು ಸತ್ತೇ ಹೋಗಿರುವೆ ನಿನ್ನದೇ ನೆನಪಿನಲಿ ಮತ್ತೇ ಬದುಕಿಸುವ ದಾವಂತ ನಿನಗೇಕೆ ಈ ಸಂಜೆಯಲಿ *** ಪ್ರಸ್ತುತ *** ಶಶಿ ಕರಗಿದನೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮರಗಿತ್ತು ನಿನ್ನ...

– ವಿನು ರವಿ. ಪಡುವಣದಿ ಬೆಳಕು ವಿರಮಿಸಲು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಆವರಿಸುತ್ತಿದೆ ಕತ್ತಲು ನಿರಾಳವಾಗಿದೆ ಬಯಲು ಮೋಡಗಳಿಲ್ಲದ ತಿಳಿಬಾನು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದೆ ಚುಕ್ಕಿ ತಾನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಾಸಿದ ನೆರಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತಿವೆ ಚಂದ್ರಿಕೆಯ ತುಣುಕುಗಳು...

– ಬರತ್ ರಾಜ್. ಕೆ. ಪೆರ‍್ಡೂರು. ಕನಸ ಮರ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಗೊಬ್ಬರವಿಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತಿದೆ, ಇತಿಹಾಸ ಸ್ರುಶ್ಟಿಸುವ ಬದಲು ಕರಗಿಹೋದ ಪುಟದಲ್ಲೇನೊ ಮನ ಹುಡುಕಿ ತಿರುಚುತ್ತಿದೆ? ಶಕುನದ ಹಕ್ಕಿಗೆ ದೇವರ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ ಮನ...

– ಅಂಕುಶ್ ಬಿ. ದೀಪವಿರದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುಹುಳುವಿಗುಡುಕಾಟವು ಕಗ್ಗತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲೆದಾಟವು ಕಾಣದ ತೀರವ ಸೇರುವ ತವಕವೊ ಕಾಡುವ ಬ್ರಮೆಗಳ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಪುಳಕವೊ ಯಾನ ಮುಗಿಯುತಿಲ್ಲವೊ ಎಶ್ಟೇ ನೆಡೆದರೂ ಮಾತೇ ಮುಗಿಯುತಿಲ್ಲವೊ...