ಕವಿತೆ: ಗುಂಡಿಗೆಯ ದನಿ
– ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್. ಗುಂಡಿಗೆ ದನಿಯ ಕೇಳೆಯಾ ಹೇಳಿದೆ ನಿನ್ನಯ ಹೆಸರನೆ ಕೂಗಿ ಒಮ್ಮೆ ನೀ ಹೇಳೆಯಾ ನನ್ನಯ ಹೆಸರನೆ ಬಿಗುಮಾನವ ಬಿಟ್ಟು ನಗುವೆಯಾ ಆ ನಗುವಿಗೆ ಈ ಗುಂಡಿಗೆ ಕಾದಿದೆ ಕಾದು ಸೋತ...
– ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್. ಗುಂಡಿಗೆ ದನಿಯ ಕೇಳೆಯಾ ಹೇಳಿದೆ ನಿನ್ನಯ ಹೆಸರನೆ ಕೂಗಿ ಒಮ್ಮೆ ನೀ ಹೇಳೆಯಾ ನನ್ನಯ ಹೆಸರನೆ ಬಿಗುಮಾನವ ಬಿಟ್ಟು ನಗುವೆಯಾ ಆ ನಗುವಿಗೆ ಈ ಗುಂಡಿಗೆ ಕಾದಿದೆ ಕಾದು ಸೋತ...
– ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್. ಪ್ರಣಯವಿದು ಹೊಸದು ನಮ್ಮಬ್ಬಿರ ಹೊಸೆದಿದೆ ಒಲವಿನ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆದಿದೆ ಮನವರಳಿ ನಲಿದು ಹೊಸ ಹರುಶ ತಂದು ದಿನದಿನಕೂ ತುಡಿತ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ನಾಳೆಯ ಕನಸುಗಳ ತಂದಿದೆ ಬಿಗಿಯಾಗಲಿ...
– ಶಿವಮೂರ್ತಿ. ಹೆಚ್. ದಾವಣಗೆರೆ. ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಯಮನ ಗೆದ್ದಂತಹ ಕತೆಯೊಂದ ನಾ ಹೇಳುವೆ ಕೇಳಿರಿ ಮಕ್ಕಳೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಶಗಳ ಹಿಂದೆ ಬನದಲ್ಲೊಂದು ತವಸಿಗಳಾಶ್ರಮವಿತ್ತು ಕೇಳಿರಿ ಮಕ್ಕಳೆ ವಿಶ್ವವರಾದೇವಿ ಉದ್ದಾಲಕರೆಂಬ ದಂಪತಿಗಳು ಸಂತಾನ ಬಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದೆ...
– ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್. ಕತ್ತಲೆಯು ಸರಿದು ಬೆಳಕು ಹರಿದಿದೆ ಮುನಿಸ ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಮನವ ಹಗುರಗೊಳಿಸುವ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನೆಮ್ಮದಿ ಹುಡುಕದೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೆ ನಗುವ ಹರಡಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಂಡು ಕೊಳ್ಳುವ ಇತರರಿಗೂ ಹಂಚುವ ಉಳಿದವರ ಗೆಲುವ...
– ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್. ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕು ಮೆಲ್ಲನೆ ಜಾರಿ ಸೇರಿತು ನಿನ್ನಯ ಕಿರುನಗೆಯ ದಾರಿ ಬರಿಸಿತು ಒಲವಿನ ಜೋರು ಮಳೆಯ ತರಿಸಿತು ಈಗಲೇ ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯ ಇರುಳೇನು ಬೆಳಕೇನು ಗುರುತಿಸಲಾರೆ ಗುರುತಿಸಿ ಮಾಡುವುದೇನಿದೆ ನೀರೆ...
– ಮಹೇಶ ಸಿ. ಸಿ. ಓ ಪ್ರಿಯತಮೆ ನೀ ನನ್ನ ಕಂಗಳು ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತುವೆ ಎಲ್ಲಾ ದಿನಗಳು ಸಾಕು ನಿನ್ನ ಒಲವು ನನಗೆ ಬೊಗಸೆಯಶ್ಟು ಪುನಹ ನಾನು ಕೊಡುವೆ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಟ್ಟದಶ್ಟು ನೀನೆ...
– ವಿನು ರವಿ. ನೀಲ ಗಗನದಲಿ ಮೋಡಗಳದ್ದೇ ಬಾವುಕತೆ ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಬುವಿಯ ಸೇರಲು ತಲ್ಲಣಿಸಿತೆ ಬಾನು ಬುವಿಯ ಬೆಸೆಯಿತೆ ಒಲವಿನ ಆರ್ದತೆ ದೂರವಿದ್ದರೂ ಹತ್ತಿರ ಸೆಳೆದ ಆವುದೀ ಬಾವ ತೀವ್ರತೆ ( ಚಿತ್ರಸೆಲೆ...
– ಚಂದ್ರಗೌಡ ಕುಲಕರ್ಣಿ. ಮಕ್ಕಳ ಬೆನ್ನಿನ ಸ್ವರ್ಗ ಏರದೆ ಕಂಗಾಲಾಗಿದೆ ಬ್ಯಾಗು ಗೆದ್ದಲು ಹತ್ತಿ ಕಾಲ ಕಳೆವುದು ಗೋಳಲಿ ಹಾಗು ಹೀಗು ವರುಶದಿಂದ ಕೊರಗುತಲಿಹುದು ಶಾಲೆಯ ನೆಲದ ಹಾಸು ಮಕ್ಕಳ ಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ ಅಳುತಿದೆ...
– ಬರತ್ ರಾಜ್. ಕೆ. ಪೆರ್ಡೂರು. ನನ್ನ ಕವನದ ಹೆಣದ ಮುಂದೆ ಅಳುವವರೆಶ್ಟು ಜನ ನಗುವವರೆಶ್ಟು ಜನ ಕವನದ ಮರೋಣತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾದವರೆಶ್ಟೂ ಜನ ಮರೋಣತ್ತರ ಪರೀಕ್ಶೆಗಿಳಿದವರೆಶ್ಟೋ ಜನ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದವರು ಇವರು ಅನೈತಿಕ...
– ಶರತ್ ಕುಮಾರ್. ಏನು ಹುಚ್ಚು ಮನವೋ ಇದು ಗೀಚುವುದು ಒಮ್ಮೆ ಹಾಗೆಂದು, ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆಂದು ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲದ ಮಂಗನಂಗೆ ಎತ್ತಲಿಂದೆತ್ತಲೋ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಂದೆತ್ತಲೋ ಮೊದಲು ಕನಸಾಗಿ ನಂತರ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹುಚ್ಚಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗೀಚುವುದು...
ಇತ್ತೀಚಿನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು